"Lidhja e buzës" te foshnjat: Pse ekspertët thonë se s’ka arsye për t’u shqetësuar

Shumë prindër shqetësohen se frenulumi i sipërm (i quajtur shpesh “lidhja e buzës”) mund të ndikojë në ushqyerjen me gji. Mirëpo, shumica e ekspertëve thonë se ky shqetësim është i tepruar.

Çdo foshnjë ka një copë indi nën buzën e sipërme, e cila quhet frenulum i sipërm. Kur është më i shkurtër ose më i ngushtë, quhet “lidhje e buzës”.

Sipas ekspertëve, lidhja e buzës nuk shkakton probleme me ushqyerjen me gji ose me zhvillimin.

Ndërhyrja kirurgjikale për këtë nuk është e nevojshme dhe nuk zgjidh problemet e gjidhënies.

Nëse keni vështirësi me gjidhënien, një konsulente e gjidhënies mund t’ju ndihmojë të përmirësoni kapjen e gjirit nga foshnja pa pasur nevojë për operacion.

Çfarë është lidhja e buzës?

Është një frenulum i shkurtër ose i ngushtë që lidh buzën e sipërme me mishin e dhëmbëve. Të gjitha foshnjat e kanë këtë ind, dhe s’ka një përkufizim të qartë se kur konsiderohet “shumë i ngushtë”. Me rritjen e fëmijës, frenulumi zakonisht zvogëlohet vetë, sidomos deri kur dalin dhëmbët e qenit.

Ekspertët thonë se nuk ka prova që kjo gjendje pengon kapjen e gjirit, shkakton probleme me të folurin, ose krijon vështirësi të tjera.

Pse ndodh?

Lidhja e buzës formohet gjatë zhvillimit të fetusit. Normalisht, frenulumi tërhiqet para lindjes, por ndonjëherë mbetet më i theksuar. Mund të ketë një komponent gjenetik. Megjithatë, studimet nuk tregojnë ndonjë lidhje të qëndrueshme mes lidhjes së buzës dhe lidhjes së gjuhës.

Si diagnostikohet?

Nuk ka një sistem të mirëfilltë dhe të vlefshëm për matjen e “shkallës” së frenulumit. Edhe profesionistët shpesh nuk mund të përcaktojnë nëse është problematik, sepse frenulumi i buzës është i pranishëm te pothuajse të gjithë.

Prandaj, diagnostikimet e tepërta janë të zakonshme.

A duhet korrigjuar?

Ekspertët thonë jo. Ndërhyrja kirurgjikale (frenotomia) zakonisht nuk rekomandohet, sepse:

Lidhja e buzës është strukturë normale.

Nuk ka prova se ndërhyrja përmirëson ushqyerjen me gji.

Frenulumi ndryshon dhe zvogëlohet natyrshëm me moshën.

Pas një procedure të dhimbshme, disa foshnja mund të zhvillojnë shmangie të gojës, duke e bërë ushqyerjen edhe më të vështirë.

Nëse po e mendoni një procedurë të tillë, është e rëndësishme të bisedoni me mjekun e foshnjës dhe të kuptoni rreziqet.

Çfarë duhet bërë?

Nëse dyshoni për një frenulum problematik, konsultohuni me mjekun.

Nëse keni vështirësi me gjidhënien, punoni me një konsulente të gjidhënies që mund të vlerësojë kapjen e foshnjës dhe të sugjerojë mënyra më efektive.

Në pjesën më të madhe, frenulumi zvogëlohet vetë me kohë.